Na śmierć, 1863

«Przez tych kilka tygodni było u nas dziwnie duszno i ciężko. Poprostu nieszczęście wisiało w powietrzu: czuło się, jak szło ku nam krok za krokiem. A przecież pobyt nasz w Kijowie nie był od początku ani spokojny, ani wesoły. Od czasu jak Staś siedział w fortecy, mogłem przywyknąć do przestraszonych i wybladłych twarzy...»
«I znów upadła krzyżem. Nikt już więcej nie otworzył ust--tylko stary ksiądz ukląkł przy ołtarzyku i zaczął mówić głośno: Anioł Pański...»

HEAD "Staś siedział w fortecy" + "nieszczęście wisiało w powietrzu" 立 1863 起义后基辅氛围; TAIL "Anioł Pański" 收场 — 五章形成"Staś 在堡垒" ↔ "Anioł Pański" 的双拍回环, 节奏稳。

«Raz wreszcie powiedziała mi panna Felicya: --Staś chory, bardzo chory. Módl się za niego gorąco--może cię Bóg wysłucha. Modliłem się więc i dlatego, że Stasia kochałem, i dlatego, że ostatecznie nic innego nie miałem do roboty.»
«Na progu stał ksiądz Osmólski, do trupa podobny, słaniający się. Prałat stanął za nim, podtrzymując go. Mama zerwała się naraz i klęcząc, głowę zwróciła ku wchodzącym. Z ust, spieczonych gorączką, wydarło się jedno słowo: --Już?! Ksiądz Osmólski podszedł do niej, trzęsąc się. W rękach wyciągniętych trzymał coś i podawał jej. Był to szkaplerz i krzyżyk z medalikami.»

HEAD panna Felicya "Staś chory, bardzo chory" 立 Staś 缺席主角; LATE ks. Osmólski "do trupa podobny" + "Już?!" 一字立母亲崩溃; 九人物靠称呼+pokój 区分辈分。

«Przez tych kilka tygodni było u nas dziwnie duszno i ciężko. Poprostu nieszczęście wisiało w powietrzu: czuło się, jak szło ku nas krok za krokiem.»
«--Słyszysz--rzekł prałat.--Syn twój żyje! Zmarł jak światy--żyć będzie na wieki! Mama milczała przez chwilę, trzymając twarz w dłoniach. Wreszcie podniosła głowę--i zdziwiłem się, widząc ją tak spokojną.»

HEAD 长句但 "krok za krokiem" 节奏短语立心压感; TAIL ks. 短句 "Syn twój żyje!" + 母亲沉默 + 抬头惊讶 — 节奏疏密相间; 五章切分给长句缓冲。

«Ksiądz może nie wie, czem dla mnie było to dziecko. Mój Eustachy, kochany, najlepszy--ojcem mógł być dla młodej dziewczyny, gdy mnie wiódł na kobierzec. Przytem gospodarstwo, interesa, urząd. Gościem był w domu. Kiedy wpadł na chwilę, rzucał mi przelotną pieszczotę--i znów byłam samą. Węzła między nami brakło: nie było dziecka.»
«--Wierzę w to--rzekła cicho--wierzę sercem calem i dziękuję Bogu. On dał, On wziął... Wziął na chwalę Swoją, na ofiarę niewinną... Wola Jego święta. Niech się stanie, jak On chce, nie jak ja.»

MID-2 母亲闪回 "Mój Eustachy... Węzła między nami brakło: nie było dziecka" — 19 世纪波兰贵族文学体长句节奏; TAIL 母亲 "On dał, On wziął... Wola Jego święta" — 波兰宗教语言节奏, prose 维高分。

«A przecież pobyt nasz w Kijowie nie był od początku ani spokojny, ani wesoły. Od czasu jak Staś siedział w fortecy, mogłem przywyknąć do przestraszonych i wybladłych twarzy, do szeptów po kątach, takich, jak przy chorym lub nieboszczyku, do tłumionych płaczów, o których powód nie wolno mi było pytać.»
«Ksiądz prałat Dobszewicz, spowiednik mojej matki i przyjaciel, doradca, duchowny kierownik całej naszej rodziny, był jedną z najbardziej znanych a może najbardziej szanowaną postacią w Kijowie. Jego sucha, ascetyczna twarz o surowym profilu starca...»

HEAD "pobyt nasz w Kijowie... Staś siedział w fortecy" — 立 1863-1864 基辅波兰贵族社区在沙俄镇压下氛围; MID-1 ks. prałat "duchowny kierownik całej naszej rodziny" 立 19 世纪波兰家庭精神导师; 世界观厚度足。

«Przez tych kilka tygodni było u nas dziwnie duszno i ciężko. Poprostu nieszczęście wisiało w powietrzu: czuło się, jak szło ku nas krok za krokiem.»

首章首句不写 Staś 入狱, 写 "nieszczęście wisiało w powietrzu: czuło się, jak szło ku nas krok za krokiem" — 1863 起义后基辅氛围先钩住; 八岁 Jan 视角隐去死刑直接字眼, 家庭悬心钩。

«Pamiętam, był jeszcze taki malutki, ledwie zaczynał biegać i szczebiotać, przyszli do nas żołnierze. Wojsko w marszu zatrzymało się na odpoczynek. Na obiedzie byli oficerowie, na dziedzińcu muzyka, bębny i śpiewacy. Maleństwo przeraziło się wrzasku, szczęku broni, mundurów--przytuliło się do mnie i szepcze płacząc: "Mamo, ty mnie im nie oddasz, prawda?"»
«Panna Felicya, z pomocą Leonci i ciotki Anieli, ustawiała w małym, ciemnym gabineciku obok sypialni ołtarzyk. Na białym obrusie, pomiędzy sześciu woskowemi świecami, jaśniała złota szata Berdyczowskiej Bogarodzicy, a przy niej poczerniały srebrny relikwiarz, który pradziad miał z sobą pod Wiedniem.»

MID-2 母亲闪回 "Mamo, ty mnie im nie oddasz, prawda?" + "A jeżeli przyjdzie go oddać im kiedyś" — 八岁 Jan 视角下 Staś 童年预言与 1863 死刑叠合; MID-1 "złota szata Berdyczowskiej Bogarodzicy" 立 1864 波兰家庭圣母崇拜 — 1916 战时出版叠合 1863 历史伤口, 创新高分。

«Na szkaplerzu były dwie wilgotne, ciemnobrunatne plamy. --Całuj, czcij, naśladuj... szepnęła. To krew twego brata, krew Stasia. To za Polskę, za wiarę...»
«I posłyszeliśmy ją, mówiącą słowa Pisma: "Jam jest zmartwychwstanie i żywot, a kto we mnie wierzy, nie umrze na wieki." --Słyszysz--rzekł prałat.--Syn twój żyje! ... Mama milczała przez chwilę... Wierzę w to--wierzę sercem calem i dziękuję Bogu... Niech się stanie, jak On chce, nie jak ja. I znów upadła krzyczem. ... Anioł Pański...»

LATE szkaplerz 上的两滴血作 Staś 政治死刑物证; TAIL babcia Justyna 失明复活念 "Jam jest zmartwychwstanie" / 母亲 "Wierzę w to" 接受 — "Anioł Pański" 教堂仪式收场, 典型波兰民族殉难文学收束。