Aristophanis Lysistrata (Latin translation)

LYS. At si quis in ædem Bacchi vocasset eas, aut Panos, aut Coliadis, aut Genetyllidis, ne transire quidem liceret præ multitudine tympanorum: nunc autem nulla adest hic mulier. Verumtamen hæc vicina mea foras exit. Salve, ô Calonice.
CAL. Et tu mecastor salve, Lysistrata. Sed quid conturbata es? exporge frontem, carissima: non enim te decent contracta supercilia.
LYS. Sed, ô Calonice, uritur mihi cor, et valde me piget sexus nostri, quoniam viri existimant nos esse nequam.

CIN. Hei mihi misero! quanta discrucior convulsione et tentigine, non secus ac si in rota torquear!
LYS. Quis est iste, qui stat cis custodes?
CIN. Ego.
LYS. Vir?
CIN. Vir utique.
LYS. Nonne ergo hinc facesses?
CIN. Tu vero quænam es, quæ me ejicis?
LYS. Diurna speculatrix.
CIN. Per deos ergo obsecro, evoca mihi Myrrhinam.

CHOR. SEN. Væ misero mihi!
CHOR. MUL. Num calida erat?
CHOR. SEN. Quid calida? nonne desines? quid facis?
CHOR. MUL. Irrigo te, ut regermines.
CHOR SEN. Sed aridus jam sum et tremulus.
CHOR. MUL. Itaque, quum ignem habeas, teipsum tepefacies.

LYS. At si quis in ædem Bacchi vocasset eas, aut Panos, aut Coliadis, aut Genetyllidis, ne transire quidem liceret præ multitudine tympanorum: nunc autem nulla adest hic mulier.
CAL. Et tu mecastor salve, Lysistrata. Sed quid conturbata es? exporge frontem, carissima: non enim te decent contracta supercilia.
LYS. Sed, ô Calonice, uritur mihi cor, et valde me piget sexus nostri, quoniam viri existimant nos esse nequam.

LYS. Adeo subtile, ut universæ Græciæ salus sita sit in mulieribus.
CAL. In mulieribus? Parum ergo abest, quin nulla sit.
LYS. Ita ut arbitri nostri sit, salvam esse rempublicam, aut nullos superesse, nec Peloponnesios—
CAL. Nullos superesse edepol optimum est.
LYS. Bœotiosque omnes perire funditus.
CAL. Non omnes, quæso; sed anguillas excipe.
LYS. De Athenis autem nil tale ominabor: tu ipsa conjecturam facias. Si vero convenerint huc mulieres ex Bœotia simul et Peloponneso, nosque Atticæ, communiter servabimus Græciam.

LYS. At si quis in ædem Bacchi vocasset eas, aut Panos, aut Coliadis, aut Genetyllidis, ne transire quidem liceret præ multitudine tympanorum: nunc autem nulla adest hic mulier.
CAL. Quid autem est, mea Lysistrata, cur nos mulieres convocas? Quænam illa res est aut quanta?
LYS. Magna.
CAL. Num etiam crassa?
LYS. Ita me servet Jupiter, crassa.

LYS. Ita ut arbitri nostri sit, salvam esse rempublicam, aut nullos superesse, nec Peloponnesios—
CAL. Nullos superesse edepol optimum est.
LYS. Bœotiosque omnes perire funditus.
CAL. Non omnes, quæso; sed anguillas excipe.
LYS. De Athenis autem nil tale ominabor: tu ipsa conjecturam facias. Si vero convenerint huc mulieres ex Bœotia simul et Peloponneso, nosque Atticæ, communiter servabimus Græciam.

LYS. Mulier quidem sum: mens tamen inest mihi: et primum quidem a natura mihi inditum fuit, ut recte sentirem: tum, præceptis multis e patre meo et senioribus auditis, erudita sum non male. Volo autem vos communi argumento increpare, idque merito: qui, licet eadem aqua lustrali aras conspergatis, tanquam cognati, Olympiæ, Pylis, Delphis, (Quot alia memorarem loca, si vellem esse prolixior?) quum non desint barbari hostes, tamen infestis exercitibus Græcos et eorum urbes pessundatis.
CHOR. ATHEN. Alalæ io Pæan, tollite vos sublimes, io! tanquam victoria potiti, io! Euœ, euœ; Euæ, euæ. Lacon, tu jam profer cantilenam novam post novam.