Hamleto, Reghido de Danujo

"AKTO I / SCENO I / Teraso antau la palaco. Francisko staras sur la posteno; Bernardo venas. / BERNARDO / He! Kiu? / FRANCISKO / Halt'! Respondu: kiu iras?"

"PERSONOJ: / Klaudio, regho de Danujo. / Hamleto, filo de la estinta kaj nevo de l' nuna regho. / Gertrudo, reghino de Danujo, patrino de Hamleto. / Polonio, eminenta kortegano. / Ofelio, filino de Polonio. / Horacio, amiko de Hamleto. / Laerto, filo de Polonio. / Voltimand / Kornelio / Rosenkranz / Güldenstern / Osrik / Pastro. / Marcello / Bernardo / oficiroj. / Francisko, soldato. / Reinhold, servanto de Polonio. / Fortinbras, reghido de Norvegujo. / La spirito de la patro de Hamleto."

"BERNARDO / La regho vivu! / FRANCISKO / Chu Bernardo? / BERNARDO / Jes! / FRANCISKO / Vi akurate venis al la servo! / BERNARDO / Dekdua horo sonis. Iru dormi. / FRANCISKO / Mi dankas. La malvarmo estas trancha, / Kaj mi min sentas nun ne tute bone."

"Kaj tiel amis li patrinon mian, / Ke al la vento ech li ne permesis / Vizaghon shian tushi! Ho, chielo! / Ho tero! Chu forgesi estas eble? / Kaj shi ja lin pasie tiel amis! / Kaj tamen nun post kelke da semajnoj... / Pri tio mi ne volas ech ekpensi! / Malforto! via nom' estas: virino! / Monato! Shi ankorau ne eluzis / La shuojn, kiujn portis shi, irante / Funebre post la cherk' de mia patro, / Vershante larmojn kvazau per riveroj."

"HORACIO / Ne! Mi alion timas de l' fantomo! / En la plej glora temp' de l' granda Romo, / Jhus antau la pereo de Cezaro, / Mortintoj sin ellevis el la tomboj. / Kaj promenadis tra la urbaj stratoj; / Kaj steloj kun teruraj fajraj vostoj, / Kaj sanga roso, makulita suno, / Mallumigita luno,--chio tio / Aperis tiam kiel antausignoj / De granda malfelicho. Tiel ofte / Antau la veno de renversoj grandaj / Sin montras strangaj teruraj signoj / En la naturo. Al ni ankau certe / Nun la chielo sendas tian signon..."

"W. SHAKESPEARE / HAMLETO / REGHIDO DE DANUJO / TRAGEDIO EN KVIN AKTOJ / TRADUKIS / L. ZAMENHOF / KVARA ELDONO / FRANCUJO.--HACHETTE ET Cie, PARIS."

"Mi estis mortigita en florado / De miaj pekoj, sen konfesodono, / Sen komunio sankta; la kalkulon / Ne resuminte, estis mi sendita / Kun chiuj kulpoj sur la kapo / Al granda, fina jugho."

"HAMLETO / Mi mortas, Horacio! La veneno / Jam la spiriton mian neniigas; / Kaj la sciigon el Anglujo mi / Ne povas plu atendi; sed, amiko, / Mi antaudiras, ke l' elekto falos / Sur Fortinbrason; kaj la vochon mian / Antau la morto mi al li fordonas. / Raportu al li tion chi kaj ankau / La tutan historion de la faktoj.-- / La resto do--silento! (Li mortas.)"