Μοσκιές - Διηγήματα

«Φτάνει στο σπιτικό της η άμοιρη κι απιθώνει το σφαχτό. Παίρνει ένα μαχαίρι να σκίση το τομάρι. Σκίζει το τομάρι, τηράει· τι να ήδη! Τον Αργύρη της μέσα, λιανισμένον, κοψοκέφαλο...»

85 分的依据: 这一篇的转折点是三行里完成的一次身份倒错 — 前面几十行里她只是个 «οπακαρτέραε το χρυσό της χεράκι» 的扒手, 刀落下去才看清羊皮里裹着的是自己的儿子 Αργύρης, 一句 «Τον Αργύρη της μέσα, λιανισμένον, κοψοκέφαλο» 把人物关系、凶器与尸体一次性交代完, 前文的偷窃铺垫因此全部改义; 扣分在结构层: 十三篇各自闭合, 《Το Μακελιό》《Ο Βρυκόλακας》这类篇目是「传说」而非「情节」, 事件性靠宿命感与氛围推动, 全册缺一条把十三篇串起来的总线索, 而《Ο Ναός της Γιανούλας》几乎只有一个事件。故 85。

«— Έτσι πια, ακούς του λόγου σου. απόμεινε καψόχηρα η Νάκο-Μήτραινα, η Ζαχαρούλα. Ζαχαρούλα τη λέγανε, κ' ήταν ζάχαρη κ' ήταν μέλι η καψούλα.»

88 分的依据: 十三篇的人物几乎都先有绰号或身体特征再有名字, 这段评语 «Ζαχαρούλα τη λέγανε, κ' ήταν ζάχαρη κ' ήταν μέλι η καψούλα» 把一个既被怜惜又被当成祭品的女人压缩成三个词, 同段还给出 «η Νάκο-Μήτραινα» 这样的第二个名字, 一个称呼一句评语就把她的处境与村里人的语气同时交代完; 狱中三人 (Κυρ-Λοχίας、Ψυχομάνης、Καναβιός)、村社里的 «βοϊδολάτες» 与 «γυναικούλες» 也都是先有位置后有脸; 扣分: 十三篇人物几乎不跨篇复现, «Μεγαλοδύναμου»«Κατουκόσμο» 这类民间角色只在被召唤时露面, 群像很大却织不成一张网。故 88。

«Καμιά φορά, ξαφνικά ο Ψυχομάνης αγριέβει· ρίχνει το χέρι μορμή, του κόβει το σελάχι από τη μέση του άμοιρου Καναβιού. Απόμεινε αφτός στην άκρη αποσβολωμένος απ τη ντροπή του.»

82 分的依据: 这三行是全书最见节奏的一处, 前两页的讨价还价、威吓与旁观者的催促 («οπακαρτέραγαν ανυπόμονοι.» L2706) 在 «Καμιά φορά, ξαφνικά» 这五个词上被一刀切断, 紧接着 «Απόμεινε αφτός στην άκρη αποσβολωμένος απ τη ντροπή του» 把羞辱落到身体上, 一句 «— Να, του λέει, κ' εγώ σα δεν έχης!» (L2712) 立刻把它变成笑料; 扣分: 这种爆发只在几篇里出现, 其余篇目是「讲一段」而不是「推一段」, 《Η Περμαντόνα》通篇以抒情推进, 《Θαλασινές γραφές》是书信体, 《Ο Ναός της Γιανούλας》是一段长句, 事件的密度明显不足。故 82。

«Αγκριθερά, θειαφόχρωμα, βαρύκορμα τακρογιάλια, εκρέμαγαν στηθάτες κ' ισοκέφαλες τις λαιμαριές τους, στις διάπλατες κάτω ακροπελαγιές. Ψηλότερ' απάνω οι βουνοκορφές του Ταΰγετου, μισοφωτισμένες, θαμπές ακόμα, βυθισμένες κι αφτές μες ταβγινό πούσι, μόλις εχαράκωναν ανάλαφρα τον ουράνιο θόλο ψηλά, ωχρογάλαζο μες της αβγής τα διάφανα χρώματα, απαλοφωτισμένον, σαν την αλήθεια κατακάθαρον.»

91 分的依据: 这是全书最见功力的文字 — «Αγκριθερά, θειαφόχρωμα, βαρύκορμα τακρογιάλια, εκρέμαγαν στηθάτες κ' ισοκέφαλες τις λαιμαριές τους» 三个自造复合形容词一路叠上去, 把海鸟写成挂在崖壁上的装备, 随后 «Ψηλότερ' απάνω οι βουνοκορφές του Ταΰγετου, μισοφωτισμένες, θαμπές ακόμα, βυθισμένες κι αφτές μες ταβγινό πούσι» 把 Taygetus 的山脊写进晨雾, 句子与句子之间靠同位与喻体推进而不是靠事件, 节奏与意象的密度在整册里没有第二处能比; 扣分: 这一段的笔力属于 Παλαμά 本人, 而全册其余各篇是口语体, 这种落差本身是编目问题而不是作者的失误 (APA 6)。故 91。

«Θάλεγε κανείς πως εφύτρωσαν εκεί, αντρειώθηκαν κιόλα κάτου από τον παχύν ίσκιο του πύργου, κι αγκάλιασαν μαγάπη τρανή και με στοργή περίσσια τα βαριά τα τειχιά του, για να κρύψουν πλιότερο το βαθύ μυστήριο που έκλειε στα σκοταδερά σωθικά του· να κάμουν πιο φριχτές και πεντασκότιδες τις παράξενες ιστορίες και ταερικά, τα ισκιώματα, που τον κάτεχαν.»

89 分的依据: 这一段把一整套希腊乡村宇宙观压进了描写 — 塔基 «αντρειώθηκαν κιόλα κάτου από τον παχύν ίσκιο του πύργου», 荆棘 «ισκιερούς και πεντάπυκνους βατουλιώνες» 长到 «να μη μπορεί αθρωπινό μάτι να διαπεράση», 全部只为了把塔底的 «βαθύ μυστήριο» 藏得更深, 于是怪事与鬼影在物理上先于在信仰上存在; 这座塔还配一棵结无花果的看园老妇、塔中点不着的油 (L1220-1223) 与必须夜里下到 «Κάτου Χώρα» 取人头的 Λίακας (L1031-1035), 民俗、地貌与血腥的规矩在同一个空间里咬合; 扣分: 这套世界只在「相信」的层面成立, 叙述者从不给一个不信仰的观察角度, 世界观因此完整而不透光。故 89。

«0ι σάλπιγγες βαρύηχες εβάρεσαν από ώρα τόρα προσκλητήριο πρωινό. Μερικοί φαντάροι που αργοπόρησαν κάτω στην πόλη, έτρεχαν ένας πίσω απ' τον άλλο βιαστικοί, λαχανιασμένοι στον ανήφορο, υπάκοοι στη βροντερή φωνή της σάλπιγγας· να μην τους βγάλουν απόν και φάνε καμιά οχτάρα. Κάτω στη μεγάλη πύλη του κάστρου, στους στρατώνες μπροστά, ήταν αραδιασμένοι στη γραμμή οι πλειότεροι άντρες της φρουράς.»

84 分的依据: 开门第一句就是一个声音 «0ι σάλπιγγες βαρύηχες εβάρεσαν από ώρα τόρα προσκλητήριο πρωινό.», 紧接着是赶路的乡民 «έτρεχαν ένας πίσω απ' τον άλλο βιαστικοί» 与城门口 «αραδιασμένοι στη γραμμή» 的守军, 十五行内把「堡垒今天要出事」的紧张立住, 读者先听见号角再看见人, 顺序反了效果就散了; 扣分: 这一句是全书最有效的开头, 但号角究竟为何而鸣要等到三百多行之后才有交代, 而其余各篇多以抒情或铺陈起手 (《Θαλασινές γραφές》直接写信, 《Ο Ναός της Γιανούλας》直接写景), 钩子的可复制性并不高。故 84。

«Ανάμεσα στο λόγκο, πέρ' από το ρέμα, αγνάντια στο βουναράκι, ξέμακρ' από το χωριό, διωγμένη από την πικρήν καταφρόνια, του κόσμου, κυνηγημένη από τω χωριανών της τη μάβρη κατακραγή, έρημη κι απομόναχη, ανάφεντη κι απροστάτεφτη, δίχως παρηγοριά κ' ελπίδα, δίχως κανένα παραθάρι και συμπάθεια παραμικρή, λησμονημένη από τους εδικούς της, ξεγραμένη από της ζωής το βιβλίο, — αφού εξεγράφτηκε κι απ το βιβλίο της τιμής. — σέρνει στο μοναξό της καταφύγι τη μισητή ζωή της η Γιανούλα.»

86 分的依据: 这是全书形式上最出格的一篇 — 开篇整整一个超长句用十八个定语把 Γιανούλα 的处境一次写完, 句子从 «Ανάμεσα στο λόγκο» 一路推到 «σέρνει στο μοναξό της καταφύγι τη μισητή ζωή της η Γιανούλα», 主语在最末才落下, 读者是被句子拖着走的; 收束段 (L2978-2985) 又把同一段命运换一套词再说一遍, 两次措辞的差异 («ξεγραμένη από της ζωής το βιβλίο» 对 «ξεγραμένη απ το βιβλίο της ζωής», «δίχως κανένα παραθάρι και συμπάθεια παραμικρή» 对 «δίχως καμιά συμπάθεια και παραθάρι παραμικρό») 说明作者是把这段定语链当作可反复吟咏的定语来经营的; 扣分: 「一句到底」在 19 世纪末希腊散文中并不孤立, 本篇的新意更多在题材 (被村社逐出的女人与她的身体即神龛) 而不在句法本身。故 86。

«— Είν' ανθρωπονόητα τα βόιδα! Ακούς;...»

90 分的依据: 末段先把「牛群回来刨食血土」这一民间说法推到一般化 («Έτσι πάντα όταν διαβαίνουν» L757-767), 而全篇最后一句 «— Είν' ανθρωπονόητα τα βόιδα! Ακούς;...» 与开篇第一句 (L565) 一字不差, 谋杀、哀悼与「牛也是有人性的」这一句断言被闭合成一个圈, 凶案因此没有被讲成故事而是被讲成律法; 《Χιονοπόλεμος》用同一手法 (首段 L2145-2152 与末段 L2234-2243 逐句复写) 作了呼应, 说明这是作者自觉的收篇法; 扣分: 真正压轴的末篇《Ο Ναός της Γιανούλας》没有这种对称收口, 它的末尾是一句平铺的远景 (L2985), 与前十二篇的收篇习惯并不一致。故 90。